Cosas que hacen que la vida valga la pena

November 20, 2007

 

 

 

Existen todo tipo de personas en el mundo. Es muy fácil clasificarlas a todas. Y no nos equivoquemos: todos lo hacemos. Unas pocas se te resisten, pero crees que lo podrás hacer después de todo. Pero un buen día te sorprenden, te dejan en bragas y no sabes qué hacer. Tú eres una de esas personas, Fre. Y a ti te dedico este primer y tímido post que no tiene mayor intención que recordar. Recordar en un día frío, lluvioso y oscuro sin mucho que hacer. Un día de introspección en un lugar extranjero. Pensar en aquellos que respetas y amas. Recordar noches de fiesta sin fin, de dulces aromas, excesos y mucho orgullo de “no hay huevos a quedarse al Rús”. Noches de cánticos gregorianos en el Cazuza. Cosas que hacen que la vida valga la pena.

 

 

 

Listening to: The Gathering – Liberty Bell

Advertisement

5 Responses to “Cosas que hacen que la vida valga la pena”

  1. Alfredinho said

    Hace unos días me dijiste que te ibas a hacer un blog y que tu primera entrada me la dedicarías a mi.

    Al principio, como podrás entender, me costó creérmelo, y sin embargo hoy, 20 de Noviembre, un día de lluvias y frío aquí en Coruña, lo has hecho.

    Leo y releo y no me cansaré nunca de leer este post, porque creo que es una de las muestras de afecto más importantes que he recibido en mi vida. Por desgracia, en todas y en cada una de nuestras vidas, las muestras de cariño se contarán con los dedos de una mano, a lo sumo con los de las dos.

    Y sin embargo, pedazo de bastardo, hoy me has hecho soltar una lágrima, y dos, y tres… porque no es lo mismo echar de menos a una pareja que a un amigo, y a ti, querido hijo de puta, se te echa de menos desde el día en que te fuiste. Desde aquel último abrazo en el aeropuerto, desde que nos subimos en el BMW del señor Hugo, desde aquel primer desayuno sin que Galicia sintiera el tacto de tus pies sobre su tierra.

    Ahora, es cierto, ya no hay huevos a quedarse al Rus, ni siquiera predisposición. Y casi lo prefiero así, porque la próxima vez que vaya, al igual que lo fue la última, espero que sea contigo, por volver a compartir una Estrella y conversaciones sobre la vida que sólo te salen cuando vas afectado por sustancias que en el fondo todos sabemos que no le sientan bien a nuestro cuerpo.

    Por una vez en la vida, amigo, he de reconocer públicamente que me has hecho llorar.

    GRACIAS

  2. Urizen said

    Grandioso.

    Ahora, si continuas con el y lo mantienes vivo y algo actualizado durante al menos 5 meses, entonces me podré creer cualquier cosa, ¡Y mira que estoy viendo cosas raras!.

    Has sorprendido a Fre que ya es algo y puede que sorprendas a alguien más,pero en lo que a mí respecta espero muchisísisisimo más de ti, por eso te pongo siempre a caer de un donkey. So, ¡brother, just go on! ni te imagínas lo que me apetece tener un blog hecho por ti en mis links o encontrarme un post que en vez de ser telegrafiado en persona merezca el esfuerzo de que este tocahuevos tenga que descubrir por sí mismo el significado.

    En tus manos está cargarte mi duda razonable.

  3. Salmo said

    Buen chico… Aguante XIII!

  4. Fenicia said

    Estou flipando coas plañideras que me preceden. Seica estades todos ovulando?!
    Logo terei que ser eu a que manteña a compostura.
    Para apuntillar a crónica de Fre do teu derradeira día, de momento, nesta a nosa comunidade, teño que resaltar a gran importancia do vacile que che caeu por parte da señora Petra, que quedamos todos cun sorriso na boca e, hai que dicilo, satisfeitos de que unha madrileña poida gozar do recurso da retranca.
    O Rus…segue no seu sitio, tampouco tedes que poñervos tan nerviosos, non sodes máis vellos porque xa non cheguedes ó Rus; sodes vellos sí, pero o Rus non ten culpa.
    Qué máis me queda…ah, o blog. Se o blog é teu farás o que che saio do (…) con el, e punto.
    Ala, pórtate medianamente ben, Jorgito.

  5. Ali said

    ¡¡Oh dios mío no es posible lo que estoy viendo!!‏

    (yo no podría resumir mejor este hito cibernético)

    Larga vida a este cuaderno de bitácora y a esas cosas que hacen que la vida valga la pena.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.